نویسنده : V.S.Khoo
بیمارستان رویال مارسون ، فولهام ، لندن ، انگلستان  ( 2005 )
خلاصه مقاله : شواهدی برای اثبات رابطه دوز پاسخ در سرطان پروستات وجود دارد . منفعت نسبی این روش به ریسک فاکتور تشخیصی بالینی بستگی دارد (PSA , Gleason score , T stage ) و برای بیماران با خطر متوسط مناسب تر به نظر می رسد . دسته بندی بیماران و پارامترهای آستانه بالینی در حال تغییرند . درجه بندی دوز در پرتودرمانی پروستات با استفاده از تکنیکهای قدیمی (Conventional) با میزان تحمل راست روده (rectum) محدود می شود . پیشرفتهای لازم در پرتودرمانی عمل صورت گرفته است نظیر توسعه         Conformal Radiotherapy ( CFRT )  وIntensity Modulated Radiotherapy ( IMRT ) . اطلاعات مختلف نشاندهنده تاثیر CFRT در کاهش دوز راست روده است . IMRT نیز امکان استفاده از دوزهای بالاتر درمانی بدون گذر از آستانه تحمل راست روده را فراهم می کند . براکی تراپی نیز به عنوان یک روش جایگزین در بیمارانی که در گروه  low risk  قرار دارند به کار می رود . استراتژیهای درمانی جدید برای سرطان پروستات نیز عبارتند از :‌ تابش غدد لگنی ، استفاده از مقادیر اندک β/α و ترکیب تشعشعات خارجی با تکنیکهای تکمیلی با آهنگ دوز بالا . روش جدید همراه با راهنمایی تصاویر نسبت درمانی هر روش رادیوتراپی و درجه بندی دوز را به خوبی مشخص کرده و منجر به درمان صحیح و قابل اعتماد بیماران می شوند .