یک روانشناس بالینی گفت: نتایج مطالعات نشان میدهد که افراد کم خواب، اجتماعیتر و باکفایتتر از افراد پرخواب هستند.
مریم آزادی در گفتوگو با خبرنگار «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران - منطقه یزد - نیاز به خواب را در افراد مختلف، متفاوت دانست و خاطرنشان کرد: نتایج تحقیقات همچنین نشان داده است که میزان مرگ و میر در افرادی که بیش از 8 یا کمتر از 10 ساعت میخوابند، 15 درصد بیشتر از کسانی است که 7 ساعت میخوابند.
وی افزود: افراد کم خواب از لحاظ اجتماعی، اجتماعیتر و با کفایتتر به نظر میرسند و در مقابل افراد پرخواب دارای روحیه افسردگی و گوشهگیری هستند.
آزادی درادامه بی خوابی، کم خوابی، بدخوابی، آشفتگی و ناهماهنگیهای برنامه خواب و بیداری را چهارنشانه عمده و وجه مشخصه اختلالات خواب عنوان و اظهار کرد: اختلال بیخوابی شایعترین شکایتی است که افراد از آن به عنوان اختلالات خواب یاد میکنند. در صورت ابتلا به این مشکل، فرد در خواب رفتن و یا در زمان خواب دچار مشکل میشود که علت آن میتواند موقعیتی یا مداوم باشد.
وی در این خصوص تصریح کرد: بیخوابی موقعیتی در نتیجه افسردگی و بروز حوادث طول روز رخ میدهد و با دارو درمانی قابل رفع است. بیخوابی مداوم که بیشتر افراد را در زمان به خواب رفتن دچار مشکل میکند، میتواند دارای علتهایی چون ترس، افکار تکراری که ذهن فرد را در طول روز مشغول میکند و همچنین اختلالات وابسته به تنفس که غالباً در افراد چاق و مسن بروز و منجر به وقفه تنفسی در حین خواب میشود، باشد و ممکن است، در طول روز به صورت مداوم فرد را دچار احساس خواب آلودگی کند.
این روانشناس عنوان کرد: هر وقفه تنفسی ممکن است تا 10 ثانیه یا بیشتر طول بکشد، که در صورت تکرار حداقل 5 بار در طول شب و یا 30 وقفه به صورت مکرر منجر به مرگ در بزرگسالان میگردد و تحقیقات 40 درصد افراد را گرفتار این اختلالات نشان میدهد. از جمله راهکارهای درمانی برای این گونه افراد، اجتناب شدید آنها از الکل است، چرا که مصرف الکل به شدت بیماری افزوده و منجر به مرگ فرد میشود.
وی همچنین خرخرکردنهای پرسر و صدا و متناوب که بعضاً با قطع تنفس نیز همراه است را از اختلالات مربوط به زمان خواب ذکر کرد و گفت: این اختلالات با نوارنگاری در افراد شناخته میشود و کاهش وزن، جراحی بینی، جراحی پلاستیک کام و زبان کوچک، و گاهاً مصرف برخی داروها را از جمله راههای درمان آن دانست.
آزادی از دیگر انواع بیخوابی به بیماری وحشت خواب اشاره کرد و یاد آور شد: این اختلال بیشتر در ثلث اول خواب بیمار رخ میدهد، به طوری که بیدارشدن از خواب همراه با وحشت، اضطراب و نیز گریه و فریادهای بلندست و بعضاً منجربه خوابگردی نیز میشود.
وی دومین اختلال خواب را به شکل پرخوابی بیان داشت و اضافه کرد: پرخوابی شامل زیاد بودن زمان خواب و خواب آلودگی مفرط روزانه است که در این صورت تحمل حالت بیداری برای فرد سخت میباشد.
آزادی مشکل بدخوابی را از دیگر اختلالات خواب عنوان کرد و افزود: این پدیده ناگهانی و غیرعادی، حالتی ناخوشایند برای فرد بوجود میآورد، بدین معنا که فرد در آستانه خواب دچار مشکل میشود.
وی منظور از ناهماهنگیهای برنامه خواب و بیداری را خارج شدن و غیر قابل کنترل شدن زمان خوابیدن تعریف کرد و به ایسنا گفت: در این مورد فرد با دلخواه خود قادر به کنترل زمان خواب خویش نیست.
این روانشناس بالینى در پایان اذهان داشت: اختلال در خواب، یک بیماری شایع است و میتوان با انجام نوارنگاری تنفسی و مغزی توسط متخصصان نوع اختلال را تشخیص و در جهت درمان آن اقدام کرد.







