محققان آزمایشگاه لورنس برکلی دانشگاه AFFYMETRIX KENTUCKYو دانشگاه کالیفرنیا با همکاری یک دیگر دریافتند که قرار گرفتن سلولهای پوست انسان در معرض نانولولههای کربنی چندجداره و نانوپیازهای کربنی چند جداره موجب توقف چرخه سلولی و افزایش مرگ سلولها میشود.
بر اساس گزارش جدیدترین شماره خبرنامه فناوری نانو، این گروه با بررسی نمودار توصیف ژنی سلولها دریافتند که قرار گرفتن در معرض نانومواد موجب اختلال در تعدادی از مسیرهای سلولی میشود.
چن یکی از این محققان میگوید: ما از جمله اولین افرادی هستیم که مکانیسم سمی بودن نانومواد کربنی در سطح مولکولی را توصیف کردیم.
اگرچه در گذشته هم در اینباره گزارشهایی وجود داشت اما هیچ اطلاع دقیقی در دسترس نبود و یک مطالعه همه جانبه زیست مولکولی انجام نشده بود تا بتوان بر اساس آن تصویر کاملی از ژنهای مولکولی را به دست آورد.
وی ادامه داد: ما همچنین اثبات کردیم و نشان دادیم که اپویتوسیس توقف چرخه سلولی، حمل و نقل سلولی و تورم همگی به این رفتار مربوط می شوند.
چن و همکارانش دریافتند که قرار گرفتن در معرض نانولولهها و نانوپیازهای ژنهای درگیر در حمل و نقل سلولی، سوخت و ساز و چرخه منظم سلولی و پاسخ به تنشها را فعال میکند.
نانولولههای کربنی چندجداره ژنهای را نسبت به پاسخ ایمنی قوی و پاسخ تورمی تقویت میکنند و به نظر میرسد سمیت نانولولهها ۱۰برابر بیشتر از نانوپیازها باشد.
به گفته این محققان یکی از مزایای روش آنها ترکیب کردن تحلیل تصاویر با جزییات کامل و ژنومیک با عملکرد بالا است.
همچنین نمودار ژنی کلی که به این ترتیب از سلولهای درمان شده به دست میآید تصویر کاملا دقیقی از این اثرات را نشان میدهد.
به نظر چن اولین کاربرد این تحقیق تعیین دستورالعملهای مراقبت و ایمنی برای افرادی است که با نانولولهها و نانوپیازها کار میکنند.
محققان بر این باورند که این روش را در مورد دیگر نانومواد هم می توان به کار برد.
به عالوه از انجا که سمیت نانوموادکربنی بسیار پایدار است و مقدار آن به شدت سمهای معمول نیست دانشمندان در حال بررسی استفاده از این نانو مواد در درمان سرطان هستند.
نتایج این تحقیق در مجله NANOLETTERS به چاپ رسیده است







