نتایج یک تحقیق دانشجویی بر خلاف بسیاری از کتب مرجع از یکسان بودن اثر تجویزی آنتیبیوتیک خوراکی و تزریقی خبر میدهد.
به گزارش سرویس «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه یزد، زخمهای تروماتیک یکی از شایعترین مشکلات مراجعهکنندگان به اورژانس میباشد و بهبود این زخمها مسالهای است که به عوامل متعددی از جلمه استفاده از آنتیبیوتیک پروفیلاکسی بستگی دارند، لذا دقت در خصوص روش صحیح کاربرد آنتیبیوتیک نه تنها باعث ایجاد نتایج مطلوب خواهد شد، بلکه از ایجاد عوارض ناشی از استفاده نابجا مثل مقاومت باکتریایی و حساسیت به آنتیبیوتیک جلوگیری میکند.
با توجه به اهمیت موضوع سعیده عاقلینژاد و صدیقه رستگار دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی با استاد راهنمایی دکتر محمد حسین میرشمسی اثر آنتیبیوتیکهای خوراکی و تزریقی را به عنوان پروفیلاکسی در زخمهای تروماتیک گرید II در اورژانسهای شهید صدوقی، شهید رهنمون و افشار یزد مورد مقایسه قراردادهاند.
نوع مطالعه CLINICAL TRIAL، تعداد نمونه ٢٤٠ نفر شامل ١٢٠ نفر گیرنده خوراکی و ١٢٠ نفر گیرنده تزریقی و بوده و افراد ذیصلاح به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. بیماران در روزهای هفتم تا دهم و حدود روز سیام پس از سوچور زدن پیگیری شدند.
بر طبق نتایج ٣ نفر (٥/٢ درصد) در گروه خوراکی و ٢ نفر (٧/١ درصد) در گروه تزریقی طی روزهای هفتم تا دهم به عفونت مختصر محل زخم دچار شدند و در دو گروه در روز سیام عفونتی نداشتند.
طبق آزمون کای اسکوار دو گروه از نظر متغیرهای مخدوش کننده همچون سن، جنس، وضعیت تاهل، عامل تروما، محل تروما و فاصله زمانی تروما تا مراجعه به اورژانس، یکسان بودند.
خطر نسبی عفونت حاصل از مقایسه عفونت در دو گروه ٥/١ بود، که به لحاظ آماری معنیدار نمیباشد؛ بنابراین دو گروه از نظر شیوع عفونت یکسان بودند.
بنا بر یافتههای این بررسی در سیر بهبودی زخم عوامل متعددی دخیلند، از جمله رعایت اصول استریلیتی، به کارگیری روش جراحی مناسب، سیستم ایمنی موضعی و سیستمیک ضربان و استفاده از آنتیبیوتیک پروفیلاکسی که مورد اخیر نسبت به بقیه عوامل ارزش کمتری دارد؛ در حالی که در بخشهای اورژانس بیش از سایرین به آن بها داده میشود و آن را به روش نادرست یعنی پس از انجام سوچور و نه قبل از آن و به مدت پنج تا هفت روز مورد استفاده قرار میدهند.
البته طبق بررسی صورت گرفته آنتیبیوتیک خوراکی به مدت یک روز (٢٤ ساعت) کافی میباشد که این موضوع هم از نظر اجتماعی اقتصادی و هم از نظر عوارض ناشی از آنتیبیوتیک اهمیت دارد.
شایان ذکر است به گفتهی این دانشجویان در بررسی متون هیچ مطالعه قبلی در رابطه با مقایسه آنتیبیوتیک خوراکی و تزریقی صورت نگرفته و تنها کتب مرجع در این صورت بحث کردهاند. تمام کتب مرجع نیز سفازولین را CHOICE معرفی میکنند و تنها کتاب شوارتز از آنتیبیوتیکها خوراکی اسم برده است ولی آنچه از این مطالعه بدست آمد یکسان بودن اثر تجویزی آنتیبیوتیکهای خوراکی و تزریقی میباشد، که شاید نیازمند بررسیهای بیشتری در این زمینه باشد.
