بیمارانی با سرطان موضعی ریه ، که تحت شیمی درمانی و پروتون تراپی( شکل ویژه ای از درمان که در مراکز راد یوتراپی معدودی در آمریکا انجام می شو د )قرار می گیرند نسبت به بیمارانی که با شیمی درمانی و ( IMRT) یا رادیوتراپی تعدیل یافته درمان می شوند ، سمیت مغز استخوان را  که یکی از اثرات جانبی در درمان سرطان ریه می باشد از خود نشان میدهند .برابر تحقیقاتی که در سمپوزیم  Thoracic Oncology  در شیکاگو ارایه گردید: درمان استاندارد برای بیمارانی با سرطان موضعی ریه پیشرفته ، شیمی درمانی و رادیوتراپی می باشد . متاسفانه این درمان تهاجمی می تواند بیماررا درمعرض خطر اثر جانبی شایع درمان که سمیت مغز استخوان می باشد قرار دهد و این اثر می تواند منجر به تاخیرویا شکست درمان ، ونیز شکل گیری مشکلات عدیده ای برای بیمار شود . در اقداماتی که برای کاستن این اثر صورت گرفت پزشکان 142 بیمار با سرطان ریه موضعی را  مورد مطالعه قرار دادند که از این میان 75 بیمار تحت شیمی درمانی و رادیوتراپی تعدیل یافته ( IMRT) قرار  گرفتند و 67 بیمار باقی مانده تحت شیمی درمانی و پروتون تراپی. پروتون تراپی در واقع روشی است که در آن از بیم خارجی پروتون های شتابداربرای نابودی سلول های بزرگ سرطانی استفاده می کنند. بدلیل اینکه پروتون تراپی امکان کنترل تشعشع را به گونه ای متفاوت نسبت به سایرروشهای رادیوتراپی فراهم می کند ، امیداست که بتوان تشعشعات را از رسیدن به ساختارهای حساسی چون استخوان برای جلوگیری از سمیت مغز استخوان  دردرمان ها حفظ کرد . به گفته دکتر Rituko Komaki  پس ازگذشت 17ماه دربررسی های بیماران دریافتیم که بیمارانی که پروتون تراپی و شیمی درمانی شدند به نسبت بیمارانی که رادیوتراپی و شیمی درمانی شدند کمترسمیت مغز استخوان را ازخود نشان می دهند . این یافته به پزشکان این امکان را می دهد که حتی از تشعشعاتی با دزبالا در درمان سرطان های ریه استفاده نمایند طوریکه اثرات جانبی درمان به کمترین میزان خود برسد . این نتایج برای بیمارانی که ازسرطان موضعی ریه پیشرفته رنج میبرند بسیار امیدوار کننده است .