حتی یک جابجایی مختصر ناشی از تنفس در جریان رادیوتراپی کافیست تا بافت سالم نیز در جریان درمان تومورهای سرطانی در معرض تابش قرار بگیرد.اما یک راه حل منحصر به فرد که ابتکار پروفسور کریستیان لانگتون می باشد به نوعی این مشکل را حل کرده است.

 بنا به اظهارات پروفسورلانگتون در خلال درمان از بدن بیمار اسکن هایی به عمل می آید تا مطمئن شویم که تشعشعات به محل دقیق تومور گسیل می شوند و نکته بسیار مهم درحین درمان عدم حرکت وجابجایی آن است.

بافتهای بدن در حین درمان با عملکردهای فیزیولوژی چون تنفس و پرشدن مثانه ویا حرکت گازها درون روده ممکن است تومور را از مسیر تشعشع جابجا کرده و موجب به خطر افتادن بافت های سالم شوند .

پروفسور لانگتون راه حلی دارد که با استفاده از تصویر برداری پویای اولتراسونیک می تواند حرکات مشکل ساز در امر درمان را پیش بینی و خنثی سازد . این سیستم همچنین دارای یک رباط کنترلر برای مونیتورینگ حرکات بیمارحین درمان رادیوتراپی می باشد .وی افزود اگر تومور حرکت نماید درمان باید به طور مناسب ومطابق با دستورالعمل اصلی تشعشع اصلاح گردد.این روش به طور اختصار QUDOSنامیده شده که برگرفته از Quantitative Ultrasound Dynamic OncologY  System می باشد.

به گفته وی این تکنیک نتایج خوبی را در درمان هایی که حجم کوچکی از بافت با دز های بالای تشعشع درمان می شوند کابرد فراوانی دارد چرا که خطر درگیر شدن بافتهای سالم در صورت حرکت بدن افزایش می یابد .این تکنیک کماکان مراحل تکمیلی را پشت سر می گذارد وبه زودی خبرهای جدیدی در این خصوص خواهیم شنید .