نتایج تحقیقی که در شماره سپتامبر مجله رادیولوژی به چاپ خواهد رسید، نشان دهنده آن است که اولتراسونوگرافی های پیاپی و سریالی می تواند در تشخیص بیمارانی که در معرض ابتلا به حمله قلبی و یا سایر عوارض قلبی عروقی هستند موثر باشد. محقق ارشد این بررسی، دکتر مارکوس ریتر از بخش آنژیوگرافی و رادیولوژی تشخیصی دانشگاه پزشکی وین ،اتریش، از تعداد 1268 بیمار بدون علامت ولی پرخطر اولتراسونوگرافی سرخرگ کاروتید کرد. هم چنین این گروه به منظور اندازه گیری قطر پلاک های تشکیل شده درعروق از برنامه کامپیوتری Gray scale median (GSM) استفاده کردند. این محققین دریافتند که از میان نمونه های تحت بررسی ،تعداد 547 نفر از مشکلات عروق کاروتید رنج می بردند. هر یک از این بیماران، پس از گذشت 6 الی 9 ماه تحت اولتراسونوگرافی مجدد قرار گرفت و تغییرات پلاک تشکیل شده در عروق آنان ارزیابی شد. اولتراسونوگرافی های بعدی که به منظور پیگیری وضعیت بیمار انجام شد نشان داد که سطح GSM در 230 نفر از این بیماران (40%) متعاقباً کاهش یافته و از میان این افراد، 85 بیمار (37%) در طی سه سال پیگیری به یک عارضه حاد قلبی عروقی مبتلا گشته اند. در زمان بین اولین و دومین اولتراسونوگرافی، سطحGSM در بین 344 بیمار دیگر افزایش نشان می داد که از این میان نیز 92 بیمار به عوارض حاد قلبی عروقی گرفتار شده بودند. نویسندگان این مقاله معتقدند که پلاک های شکننده در سرخرگ کاروتید نه تنها به عنوان شاخصی برای حملات کاروتیدی بلکه زنگ خطری برای ابتلا به عوارض جدی در سایر نقاط سیستم قلبی عروقی شناخته می شوند. به گفته دکتر ریتر،افرادی که GSM آنان در بازه زمانی بین دو اولتراسونوگرافی کاهش یافته بود از خطر بیشتری برای ابتلا به عارضه قلبی عروقی زودرس نسبت به بیماران با افزایش سطح GSM برخوردار بودند. او هم چنین می افزاید، اگرچه بررسی های بیشتری در این زمینه نیاز است، اندازه گیری سطح GSM و یا انجام اولتراسونوگرفی های سریالی راهی آسان و غیر تهاجمی برای تشخیص وجود پلاک های خطرساز و نیز کمک به اثرگذاری بیشتر سایر استراتژی های درمانی قلمداد می شود