گرچه پزشکان همواره خواهان رعایت دستورهای خود توسط بیمارانشان هستند، اما بسیار دیده شده که بیماران به جای توجه و اجرای دستور پزشک خود، به خود درمانی یا اجرای ناقص و زیان‌بار این دستورها می‌پردازند.

به گزارش سرویس بین‌الملل «بازتاب»، «نیویورک‌تایمز» در گزارشی با عنوان «رعایت نکردن دستورهای پزشکی» به این مسئله پرداخته است. این روزنامه می‌نویسد: یک متخصص آلرژی، بیمارانی را که برای درمان‌هایش ارزشی قایل نبودند و دستورالعمل‌هایش را اجرا نمی‌کنند، نمی‌پذیرد. او می‌گوید که نمی‌خواهد کسی به خاطر مراقبت‌های او بمیرد.

رعایت نکردن دستورهای پزشکی، مشکل بخش عمده‌ای از جمعیت آمریکاست که معمولا منجر به بروز بیماری‌های مزمن و بستری شدن‌‌های طولانی و حتی گاه، مرگ می‌شود. در یک مورد، برای زنی که سال‌ها دردهای مزمنی را در بدنش داشت، «متادون» تجویز شده بود که روزی چهار بار و در هر وعده یک قرص را مصرف کند، اما او که به شدت از درد رنج می‌برد، با دو قرص در یک وعده شروع کرده، دو ساعت بعد، قرص بعدی را خورده و سپس قرص چهارم و به جای این‌که راحت بخوابد، دیگر از خواب برنخواست.

به دلایلی، دست‌کم نیمی از بیماران از دستورات پزشکشان پیروی نمی‌کنند. استفاده نادرست یا استفاده نکردن از داروهای تجویزشده پزشکی، سالانه حدود دویست میلیارد دلار خسارت به سیستم مراقبت‌های پزشکی وارد می‌کند.

علل این کار متعدد و پیچیده است؛ ممکن است اشتباهات از سوی بیمار، دکتر و یا شرایط مراقبت از بیمار صورت گیرد. برای مثال؛ ممکن است بیمار تحت فشار ویزیت‌های پزشک به طور کامل، دستورهایش را اجرا نکند و یا فراموش کند، به ویژه در موارد تجویز رژیم غذایی، توقف سیگار و یا انجام تمرین‌های ورزشی.

یکی از علل این امر، رابطه ضعیف پزشکان و بیماران است. پزشکان اغلب به علت حجم کاری زیاد، قادر به توضیح و تبیین دستورهای خود برای بیماران نیستند و گاه نیز ممکن است، برداشت بیمار با توجه به تفاوت‌های فرهنگی از گفته دکتر متفاوت باشد.

بیماران دارای بیماری‌های مزمن، به ویژه بدون علایم آشکار، بیشتر به عدم پیروی از دستورهای روی می‌آورند و معمولا پس از شش ماه، درمان را خودسرانه متوقف می‌کنند.
بیماران معمولا با این ایده که درمان سابق کارگر نبوده، در پاسخ پزشکان حتی دروغ گفته‌اند و به پزشک نمی‌گویند که داروها را مصرف نکرده‌اند و با این کار، پزشکان را مجبور می‌کنند تا آزمایش‌ها و داروها و حتی معالجات سخت‌تری را تجویز کنند.

معمولا در بیماری‌های مزمن نیز به محض احساس بهبودی، درمان متوقف می‌شود.
در مورد آسم، استفاده درست از اسپری تا 75 درصد، می‌تواند در بیماران مؤثر باشد، اما بیش از نیمی از آسمی‌ها در مورد استفاده صحیح از اسپری آموزش داده نشده و پزشکان نیز متوجه این امر نیستند.
بیماران عفونی به محض احساس بهبودی، مصرف آنتی‌بیوتیک را متوقف می‌کنند. که باعث ایجاد یک باکتری ضدآنتی‌بیوتیک در بدن می‌شود.

در بیشتر موارد، بهتر است به محض بروز مشکل در اثر عوارض‌ دارو بیمار با پزشک تماس گرفته تا به وی داروی جایگزین دهد. در بسیاری موارد، تنها یک داروی جایگزین و یا پایین آوردن دوزدار و مشکل را برطرف می‌کند.

معمولا اجرای رژیم قرص‌های چهار بار در روز یا هر چهار ساعت یک بار برای بیماران، بسیار سخت است.
و سرانجام ارتباط نزدیک و منظم پزشک و بیمار در ایجاد تغییرات مثبت در بیماران بسیار مؤثر است