در صورت پیشرفت بیماری سرطان حنجره، گاهی پزشک مجبور به برداشتن کامل عضو، خصوصا جعبه صدا میشود. بر همین اساس بیمار قادر به سخن گفتن به شیوه معمول نخواهد بود و آموزش صحبت کردن به وی با روش جدید از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
دکتر «محمود صداقت»، انکولوژیست در گفت و گو با خبرنگار سرویس «یهداشت ودرمان» ایسنا واحد علوم پزشکی ایران، ضمن گفتن این مطلب، اظهار داشت: در عمل جراحی حنجره ممکن است تمام حنجره یا تنها قسمتی از آن برداشته شود. در هر کدام از این عملها، پزشک یک حفره در قسمت جلوی گردن ایجاد میکند که این عمل «تراکئوستومی» نام دارد.
وی با اشاره به امکان موقت یا دائمی بودن حفره یاد شده، ادامه داد: اگر تنها قسمتی از حنجره، مثلا یک تار صوتی، قسمتی از یک تار یا فقط اپی گلوت (مدخل حنجره) برداشته شود سوراخ موقتی است و به زودی ترمیم میشود؛ آنگاه بیمار قادر به سخن گفتن یا تنفس به شیوه معمول خواهد بود اما اگر تمام حنجره خارج شود بیمار باید تا پایان عمر از طریق سوراخ ایجاد شده صحبت کند و یا عمل تنفس را انجام دهد.
دکتر صداقت آموزش چگونه صحبت کردن، نفس کشیدن، سرفه و عطسه به چنین بیمارانی را ضروری خواند و تاکید کرد: یک بیمار مبتلا به سرطان حنجره باید با این واقعیت کنار بیاید که از این پس شیوه زندگی وی تغییر میکند. تجربه نشان داده است، هرچه پذیرش بیمار نسبت به مشکلاتش بیشتر و بهتر باشد، عوارض جانبی کمتری برای وی ایجاد میشود.
این انکولوژیست، مرطوب کردن هوای اطراف این بیماران را جهت تسهیل تنفس مفید عنوان کرد و گفت: استفاده از شیوههای فیزیوتراپی و توانبخشی موجب میشود ناحیه سر و گردن بیماران سرطانی، سریعتر با تغییرات ایجاد شده هماهنگ شوند و اعمال حیاتی را با سرعت بیشتری انجام دهند.
وی در نهایت استفاده از ماشین تایپ، کامپیوتر، فرهنگ لغات و کتابهای تصویر دار را تا زمان آموختن سخن گفتن به روش جدید ، جهت برقراری ارتباط موثر دانست و تصریح کرد: با این که گفتار از طریق مری، به وسیله حنجره مکانیکی یا با تلاش خود فرد، تن پایینی دارد و خشن به نظر میرسد اما به دلیل ایجاد شدن توسط خود فرد، برای بسیاری از بیماران دلپذیر است و موجب بهبود چشمگیر روحیه آنها میشود.
وی با اشاره به امکان موقت یا دائمی بودن حفره یاد شده، ادامه داد: اگر تنها قسمتی از حنجره، مثلا یک تار صوتی، قسمتی از یک تار یا فقط اپی گلوت (مدخل حنجره) برداشته شود سوراخ موقتی است و به زودی ترمیم میشود؛ آنگاه بیمار قادر به سخن گفتن یا تنفس به شیوه معمول خواهد بود اما اگر تمام حنجره خارج شود بیمار باید تا پایان عمر از طریق سوراخ ایجاد شده صحبت کند و یا عمل تنفس را انجام دهد.
دکتر صداقت آموزش چگونه صحبت کردن، نفس کشیدن، سرفه و عطسه به چنین بیمارانی را ضروری خواند و تاکید کرد: یک بیمار مبتلا به سرطان حنجره باید با این واقعیت کنار بیاید که از این پس شیوه زندگی وی تغییر میکند. تجربه نشان داده است، هرچه پذیرش بیمار نسبت به مشکلاتش بیشتر و بهتر باشد، عوارض جانبی کمتری برای وی ایجاد میشود.
این انکولوژیست، مرطوب کردن هوای اطراف این بیماران را جهت تسهیل تنفس مفید عنوان کرد و گفت: استفاده از شیوههای فیزیوتراپی و توانبخشی موجب میشود ناحیه سر و گردن بیماران سرطانی، سریعتر با تغییرات ایجاد شده هماهنگ شوند و اعمال حیاتی را با سرعت بیشتری انجام دهند.
وی در نهایت استفاده از ماشین تایپ، کامپیوتر، فرهنگ لغات و کتابهای تصویر دار را تا زمان آموختن سخن گفتن به روش جدید ، جهت برقراری ارتباط موثر دانست و تصریح کرد: با این که گفتار از طریق مری، به وسیله حنجره مکانیکی یا با تلاش خود فرد، تن پایینی دارد و خشن به نظر میرسد اما به دلیل ایجاد شدن توسط خود فرد، برای بسیاری از بیماران دلپذیر است و موجب بهبود چشمگیر روحیه آنها میشود.
