سرطان زمانی بروز می‌کند که مولکول وراثتی DNA که در هسته سلول‌ بدن وجود دارد و اطلاعات ژنتیکی بدن را در خود جای می‌دهد، آسیب‌دیده و بدن نمی‌تواند آسیب وارده را ترمیم کند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، به این ترتیب سلول‌های آسیب دیده در همین قالب و به گونه‌ای غیر قابل کنترل شروع به رشد و تکثیر شدن می‌کنند.

وقتی این حالت در پوست بوجود آید، بیماری سرطان پوست بروز می‌کند. همچنان که سلول‌های معیوب تقسیم و زیاد می‌شوند، تشکیل یک تومور را می‌دهند.

به تدریج که سرطان پوست در روپوست (لایه‌های رویه پوست) گسترش پیدا کند، معمولا تومور یا همان غده سرطانی به وضوح قابل مشاهده می‌شود. این امر باعث می‌شود که اکثر سرطان‌های پوست از مراحل اولیه بیماری قابل تشخیص باشند.

تقریبا در صد درصد موارد تشخیص این بیماری، 3 نوع سرطان پوست مشاهده می‌شود. هر کدام از این 3 نوع سرطان در یک مجموعه متفاوت از سلول‌های پوستی بروز می‌کنند و هر نوع سرطان بر اساس نوع سلولی که از آن منشاء گرفته است، نامگذاری می‌شود.

سرطان‌های پوست به 2 گروه شامل سرطان‌های پوستی غیرملانوما و ملانوما تقسیم می‌شوند.

ملانوما کشنده‌ترین نوع سرطان پوست است.

انواع مختلف سرطان پوست عبارتند از؛

- سرطان با یاخته‌های قاعده‌ای (BCC): سرطان با یاخته‌های قاعده‌ای شایعترین نوع سرطان در انسان است که سالانه بیش از یک میلیون‌ تن را تنها در ایالات متحده مبتلا می‌کند.

حدود 80 درصد تمام سرطان‌های پوستی از نوع BCC هستند که در این نوع سرطان، تومور در سلول‌های پایین‌ترین لایه روپوست تشکیل می‌شود.

سرطان BCC ممکن است چندین شکل داشته باشد. بیشتر تومورهای نوع BCC در قسمت‌هایی از پوست بروز می‌کنند که مانند صورت، گوش‌ها و پوست سر در معرض نور آفتاب قرار دارند.

این تومورها به آرامی رشد می‌کنند و چندین سال طول می‌کشد تا اندازه آنها به یک دوم اینچ برسد.

با وجودی که این تومورها خیلی بندرت به سایر بافت‌ها گسترش پیدا می‌کنند اما متخصصان پوست توصیه می‌کنند که بیماری در مراحل اولیه شناخته و درمان شود تا به این ترتیب مانع از گسترش آن به بافت‌های اطراف شوند.

- سرطان با یاخته‌های سنگفرشی (SCC): آمارها نشان می‌دهد که حدود 16 درصد از سرطان‌های پوستی شناخته شده از نوع سرطان با یاخته‌های سنگفرشی هستند.

این سرطان از سلول‌های سنگفرشی که لایه بالایی در روپوست هستند،‌ نشات می‌گیرد. سالانه حدود 200 هزار مورد ابتلا به این سرطان شناسایی می‌شود.

سرطان SCC اغلب در افراد میانسال با پوست حساس و یا افراد مسن به دلیل قرار گرفتن مدت زمان طولانی در برابر نور خورشید بروز می‌کند.

این تومور در حالی که در قسمت‌هایی از پوست که در معرض خورشید هستند شایعتر است، اما ممکن است در هر نقطه دیگری از بدن نیز مانند دهان یا اندام‌های تناسلی بروز کند.

این تومور به دلیل این که می‌تواند به سایر بافت‌ها نفوذ کند باید در مراحل اولیه تشخیص داده شود و درمان شود.

-سرطان ملانوما:

این سرطان که 4 درصد کل موارد شناسایی شده از سرطان پوست را شامل می‌شود، در سلول‌های ملانوسیت، سلول‌های لایه میانی روپوست که رنگ پوست را تعیین می‌کنند، ‌بروز می‌کند.

ملانوما کشنده‌ترین نوع سرطان پوست است چرا که به سرعت می‌تواند به سیستم لنفاوی و اعضای داخلی نفوذ کند.

در آمریکا تقریبا در هر ساعت یک نفر در اثر ابتلا به این سرطان جان خود را از دست می‌دهد. در صورت تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، 95 درصد امکان درمان این سرطان وجود دارد.

- سایر سرطان‌های پوستی غیرملانوما:

تمام انواع دیگر سرطان‌های پوستی کمتر از یک درصد موارد ابتلا به این بیماری را تشکیل می‌دهند.

قرار گرفتن در معرض نور خورشید عامل اصلی ابتلا به سرطان پوست است. طبق گزارش انجمن سرطان آمریکا، بسیاری از موارد ابتلا به این سرطان که سالانه بیش از یک میلیون را شامل می‌شود با محافظت در برابر اشعه خورشید قابل پیشگیری است.

دانشمندان هم اکنون می‌دانند که قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش خورشید به مولکول‌ دی ان آ در سلول‌های پوست آسیب می‌رساند.

بدن معمولا می‌تواند این آسیب را تا پیش از جهش‌های ژنتیکی و بروز سرطان پوست ترمیم کند. وقتی بدن فرد قادر به ترمیم دی ان آ آسیب دیده نباشد، که این امر اغلب در صورت افزایش تماس اشعه خورشید با پوست ایجاد می‌شود، سرطان بروز می‌کند.

در برخی موارد سرطان پوست علت وراثتی دارد. بین 5 تا 10 درصد از موارد ابتلا به ملانوما در افرادی بروز می‌کند که سابقه خانوادگی در ابتلا به این نوع سرطان را دارند.

سرطان پوست در تمام افراد با هر نوع رنگ پوستی از روشن گرفته تا تیره ممکن است بروز کند، اما در افرادی که پوست حساس، چشم‌های روشن و موهای بلوند یا قرمز دارند و نیز افرادی که استعداد وراثتی دارند، احتمال ابتلا به این سرطان به مراتب بیشتر است.

در افرادی که پوست تیره دارند ملانوما اغلب در نواحی از بدن که در معرض نور خورشید نیست مانند پاها، زیر ناخن و لایه مخاطی داخل دهان، مجاری بینی و یا اندام‌های تناسلی بروز می‌کند.

محافظت در برابر خورشید به میزان قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان پوست را کاهش می‌دهد.

مهمترین روشهای محافظت‌ پوست از خورشید شامل خودداری از قرار گرفتن در معرض آفتاب بین ساعت 10 صبح تا 4 بعد از ظهر که تابش اشعه‌های خورشیدی در شدید‌ترین میزان خود هستند، استفاده از کرم‌های ضد آفتاب با قدرت محافظت در برابر اشعه‌های UVB و UVA و استفاده از ابزار پوششی مناسب مانند کلاه لبه پهن و عینک آفتابی است.