پژوهشها نشان می دهد که ژیمناست های بالغ با صدمات زیادی از دست، مچ دست و بازو مواجه هستند که فرای تروماهای روشهای ژیمناستیکهای قبلی می باشد.

نویسنده این بررسی Jerry Dwek، M.D، استادیار رادیولوژی در دانشگاه کالیفورنیار، سن دیگو(USCD) و همکار تصویربرداری سان دیگو در بیمارستان کودکان و مرکز بهداشت می گوید:« مجموع گسترده صدمات اخیر غیرمعمول بوده و ممکن است به راههای جدید تمرینات ژیمناستیک اشاره داشته باشد که به نحوه های مختلف بالغین جوان را تحت تاثیر قرار داده است.»

بررسی های گذشته به صدمات متعدد بخش های در حال رشد استخوان های ژیمناستهای بالغ اشاره دارد. هر چند، این بررسی بعضی از صدمات استخوانی را در مچ و بند انگشتان که قبلا تعریف نشده بودند را آشکار نکرد. به علاوه، پژوهشگران اشاره کردند که این ژیمناست ها دچار نکروز و یا "مرگ زودرس" در استخوان بند انگشتانشان بودند.

Dwek می گوید: « این ورزشکاران جوان تحت فشارهای متعدد برروی مفاصل شان می باشند و ممکن است در آینده آنها را از بین ببرد.»

رادیوس استخوانی است در ساعد که بیشترین استرس را در طی ژیمناستیک تحمل می کند. به علت آسیب به صفحات رشد رادیوس این استخوان به نسبت بقیه اسکلت رشده نکرده و احتمالا دفرمه می شود. نتیجتا"، داشتن استخوان النایی بلند تر از رادیوس برای ژیمناست ها معمول است. بعضی از ژیمناست های سابق می بایست برای کوتاه کردن النا تحت عمل جراحی قرار بگیرند.

Dwek و همکار او برای بررسی صدمات بیش از حد مشاهده شده در مچ و دستان ژیمناست های نابالغ از MRI استفاده کردند. این پژوهشگران تصاویر مچ و دست 125 بیمار با دامنه سنی 16-12 سال که شامل 12 ژیمناست با درد مزمن دست و مچ بودند را تحت بررسی قرار دادند.

Dwek می گوید: « از مشاهده صدمات موجود در هر بخش دست از رادیوس تا انتهای استخوانهای انگشتان در بند انگشتان بسیار متعجب شدیم. احتمالا این نوع صدمات به استئوآرتریت اولیه پیشرفت کند.»

او پیشنهاد می دهد که به منظور درک اینکه چگونه فشار و استرس ها، ژیمناست را مبتلا به این صدمات می کند ما نیازمند بررسیهای دیگر هستیم.

Dwek می گوید: « ممکن است که با تغییر روشهای تمرین های معمول انجام شده، قادر به محدود کردن فشارها روی مفاصل و رشد استخوانهای حساس باشیم.