در گذشته آزمایش HIV (ویروس نقص ایمنی انسانی) ، به بیمارانی که در خطر بالای آلوده شدن به آن بودند و یا در مناطقی با شیوع بالای HIV زندگی می‌کردند ، توصیه می‌شد. پیشنهادهای کنونی که از سال ‌٢٠٠٥ به مردم می‌شود این است که این تست‌ها به عنوان جزئی از اقدامات حفظ سلامت جامعه ، به صورت معمول و داوطلبانه انجام شوند و بر اساس میزان خطر انجام نشوند.

 به گزارش سرویس نگاهی به وبلاگ‌های خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، علیرضا مجیدی نویسنده‌ی وبلاگ "یک پزشک" به نشانی http://www.1pezeshk.com در ادامه نوشته است: پزشکانی که در سطوح مقدماتی فعالیت می‌کنند ، باید هر یک تا دو سال آزمایش HIV را برای هر بیماری که از لحاظ جنسی فعال است، در نظر داشته باشند.

 در ادامه آمده است: تصور می‌شود آزمایشات معمول HIV به اندازه کولونوسکوپی ، برنامه‌های ترک سیگار و واکسیناسیون ویروس هپاتیت B به صرفه باشند. به علاوه تشخیص زودهنگام HIV ، امکان امید به زندگی بالاتر و میزان انتقال پایین‌تر HIV را می‌دهد. مزیت جانبی دیگر این است که آزمایشات معمول HIV می‌توانند ننگ و عاری را که هنگام دادن آزمایش HIV بر آزمایش‌دهنده تحمیل می‌شوند ، بکاهند.

 این بلاگر نوشته است: در حال حاضر یک نفر از هر چهار نفری که به HIV مبتلاست ، از آلوده بودن خود آگاه نیست و در نتیجه این افراد تحت مراقبت و درمانی قرار نمی‌گیرند و از خدمات پیشگیری استفاده نمی‌کند، یعنی همان اقداماتی که آنها برای سالم ماندن و محافظت از شرکای جنسیشان به آنها نیازمندند