دانشمندان در یک تحقیق جدید که نور تازه‌ای به زیست‌شناسی پرخاشگری می‌تاباند، ژن‌های دو جنس نر و ماده را در مگس میوه با یکدیگر معاوضه کردند.

به گزارش خبرگزاری رویترز از واشنگتن، محققان دانشکده پزشکی هاروارد و موسسه آسیب شناسی مولکولی در وین ژنی به نام ‪ fruitless(‬به معنای بی‌ثمر) را در مگس‌های میوه بررسی کردند که نقش مهمی در تفاوتهای رفتاری دو جنس دارد.

این ژن علاوه بر آنکه در رفتارهای جفت‌یابی نقش دارد، یک رفتار خاص جنس یعنی نحوه مبارزه و جنگ را نیز کنترل می‌کند.

موقع مبارزه مگس میوه ماده رفتارهایی مانند هل دادن و شاخ زدن به بدن دشمن را از خود بروز می‌دهد. اما نرها از فنونی مانند یورش بردن، مشت زدن، ایستادن بر روی پاهای عقبی و حمله با پاهای جلویی استفاده می‌کنند.

محققان ژنهای دو جنس ماده و نر را با یکدیگر جابجا کردند و به مشاهده نتایج آزمایش خود پرداختند. نرهایی که صاحب ژن جنس ماده شده بودند در جنگیدن به روش ماده‌ها می‌جنگیدند. در حالی که ماده‌هایی که صاحب ژن جنس نر شده بودند از فنون نرها در مبارزه استفاده می‌کردند.

ادوارد کراویتز زیست شناس عصبی هاروارد می‌گوید "دانسته‌های ما در مورد اساس زیست شناختی پرخاشگری بسیار کم است."
او با اشاره به اینکه پرخاشگری و خشونت در جامعه یک مشکل مهم است، می‌افزاید پرخاشجویی ریشه‌های زیست شناختی دارد و ریشه‌های زیست شناختی نیز خود عناصر ژنتیکی و تجربی دارند.

وی یادگیری چنین رفتارهای پیچیده‌ای در یک موجود ساده و سپس بکارگیری این اطلاعات در موجودات پیشرفته‌تر و در نهایت کسب شناخت تازه‌ای از رفتارهای انسان را بااهمیت خواند.

کراوتیز می‌گوید هرچند همان ژنهای مگس میوه در انسانها وجود ندارد، اما احتمالا ژنهای دیگری ایفای این نقش‌ها را به عهده می‌گیرند.

این یافته‌ها در نشریه "‪ "Nature Neuroscience‬منتشر شده است.