سرطان یکی از علل اصلی بیماری و مرگ و میر در کشورهای پیشرفته مثل آمریکا است. تصمیم های کلینکی سختی در مورد درمان بیماران سرطانی تصویر یافته های تصویربرداری به صورت کسترده ای در حال انجام است. بیشتر روشهای رادیولوژیک آناتومی و مورفولوژی تومورها را به همراه اطلاعات کمی از متابولیسم آنها به ما می دهند. توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) که به همراه FDG(fluor-2-deoxy-D-glucose) انجام می شود ارزش این روش را در تهیه اطلاعات کمی و کیفی متابولیک تومورها و تشخیص و پیگیری درمان آنها ارائه می دهد. PET-CT یک ترکیب اختصاصی از اطلاعات آناتومیکی از سطح مقطع می باشد که توسط CT تهیه شده و اطلاعات متابولیکی می باشد که توسط PET تهیه می شود که این دو در طی یک آزمون تهیه می شوند. FDG در PET-CT مزایای زیادی نسبت به PET به تنهایی دارد؛ مهمترین آنها توانایی لوکالیزه کردن دقیق اکتیویته افزایشی FDG به مکان نرمال یا غیرنرمال آناتومیکی است، که در روشPET به تنهایی خیلی سخت یا حتی غیر ممکن است.

PET به طور چشمگیری برای تشخیص، مرحله بندی و پیگیری درمان های بدخیمی های متفاوت مورد استفاده است. در ارزیابی تومورهای متفاوت شامل نودول های ریوی، کارسینومای ریه، لینفوما، ملانوما، سرطان پستان و سرطان کولورکتال مناسب است.

CT اسکن و MRI به پایه تغییرات آناتومیک برای تشخیص،‌ مرحله بندی و پیگری درمان سرطان می باشد. هرچند، PET توانایی تشخیص فعالیت های متابولیک آنرمال را در سطح مولکولار را دارد که تصویر آبنرمال بر پایه معیارهای متابولیک را نمایش نمی دهد. این روش می تواند در تشخیص ضایعات بدخیم از خوش خیم کمک کننده باشد. PET می تواند همچنین در پیگیری درمان بیماران کموتراپی یا قطع جراحی تومور که بیشتر آنها ظاهری پیچیده در تصویربرداری CT و MRI دارند، سودمند واقع شود.