به گفته متخصصان اگر کودکان پیش‌دبستانی با اسباب‌بازی‌ها بازی کنند حتی در صورتی که مبتلا به سوء‌تغذیه باشند، ضریب هوشی آنها افزایش پیدا کرده و رشد روانی آنان نیز تقویت می‌شود.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در گزارشی در این رابطه که درمجله پزشکی لانست به چاپ رسیده،‌ آمده است که بر اساس چندین مطالعه مختلف مشخص شده است،ارتباط آشکاری بین هوش و بازی کردن کودکان وجود دارد.

سالی مک‌گریگوراز موسسه سلامت کودک در کالج دانشگاه لندن دراین‌باره اظهار داشت: ما برنامه‌هایی برای بازی کردن را در بنگلادش و در جایی که کودکان دچار سوءتغذیه شدید بودند اجرا کردیم و توانستیم میزان ضریب هوشی را فقط با بازی‌ کردن در این کودکان تا نمره 9 افزایش دهیم.

وی در مصاحبه‌ای دراین‌باره گفت: سوء‌تغذیه به خودی خود یک مشکل است و بدون انگیزه و محرک روانی به یک مشکل بزرگتر تبدیل می‌شود.

در این گزارش آمده است: بیش از 200 میلیون از فقیرترین کودکان در جهان دچار سوء تغذیه یا بی‌انگیزگی هستند.

بر اساس این گزارش 89 میلیون تن از فراموش شده‌ترین کودکان درآسیای جنوبی زندگی می‌کنند. درحالی که 145 میلیون کودک فراموش شده دیگرساکن کشورهای هند، نیجریه، چین، بنگلادش، اتیوپی، اندونزی، پاکستان، کنگو،‌ اوگاندا و تانزانیا هستند.

محققان از این مطالعات نتیجه گرفته‌اند: میانجی‌گری‌های ساده در پایین‌ترین سطوح از سوی دولت‌ها و آژانس‌های کمک ‌رسانی برای تغییر شرایط و تشویق کودکان پیش دبستانی به بازی کردن درخانه و نیز تغییر در وضعیت تغذیه پایه‌ای این کودکان می‌تواند تاثیرمهمی در رشد روانی آنها برجای بگذارد.

مک‌گریگور درادامه یادآور شد: مردم همواره بر روی مساله کاهش مرگ و میر متمرکز می‌شوند غافل ازاینکه هنوز درک نکرده‌اند بسیاری از کودکان به توانایی‌های بالقوه رشدی خود نمی‌رسند. اما زمانی که این کودکان به سن پنج یا شش سالگی می‌رسند و به مدرسه می روند، تقریبا بیشتر فرصت‌های آنها از دست رفته است.

به گفته این متخصص، در مطالعاتی که در جامائیکا در این رابطه صورت گرفته روستائیانی که خودشان حتی تا دوره متوسطه نیز تحصیلات نداشتند با اسباب‌بازی‌های دست ساز به منازلی فرستاده شدند تا به مادران آموزش بدهند که چگونه با کودکانشان بازی کنند.

مک‌گریگور درباره نتایج این مطالعات متذکر شد: ما این کودکان را تا سن 18 سالگی تحت نظر داشتیم و متوجه شدیم میزان ضریب هوشی و توانایی مطالعه در این کودکان بهبود پیدا کرده، کمتر ترک تحصیل می‌کنند و سلامت روان آنها نیز بهبود پیدا می‌کند به طوری کمتر دچار افسردگی و اضطراب می‌شوند و البته اعتماد به نفس بیشتری نیز دارند.

وی در پایان تاکید کرد: بزرگسالان نسبت به نیازهای کودکان غفلت‌های بسیاری می‌کنند. آنها تصور می‌کنند که بازی کردن برای بزرگسالان نیست و درک نمی‌کنند که می‌توانند رشد کودک خود را از این طریق بهبود دهند.