گوجه فرنگی گیاهی از خانواده SOLANACEAE است که بنام علمی TOMATO در جهان مشهور است.میوه این گیاه که قسمت اصلی آن است به صورت خام یا پخته به طور وسیع مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به گزارش سرویس «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران، مهمترین ترکیبات گوجه فرنگی شامل 90 درصد و یا کمی بیشتر آب است و بقیه آن را پروتئین، چربی، قندهای مختلف از جمله گلوکز و فروکتوز، ویتامین‌های آ، ث، کا، تیامین، ریبو فلاوین، پانتوتنیک تشکیل می‌دهد.

پانتوتنیک اسید، اسید فرمیک، ویتامین ای، اسید امینته‌های ضروری، املاح معدنی از جمله کلسیم، فسفر، آهن، سدیم، پتاسیم، منیزیم، مس، منگنز، کبالت، روی و ارسنیک از دیگر مواد تشکیل دهنده گوجه است و به تازگی وجود ید نیز در آن گزارش شده است.

املاح معدنی موجود در این گیاه با ارزش وظایف مهمی در بدن ایفا می‌کند.

در طب سنتی نقاط مختلف جهان، برای گوجه فرنگی اثراتی در جهت تسکین و بهبود بعضی بیماریها نظیر آسم، سرفه، آنفلوآنزا، امراض چشم، گوش درد، حصبه و تب زرد قائل است و در مجامع جدید علمی خاصیت ضد میکروب، ضد اسهال، هضم کننده و ادرار آور برای آن ذکر کرده‌اند.