به گزارش رویترز هلث از نیویورک، این یافتهها از این نظریه که بروز ملانوم در قسمتهای مختلف بدن از طریق سازوکارهای متفاوتی ایجاد میشود، حمایت میکند.
دکتر "دیوید وایتمن" از موسسه تحقیقات پزشکی "کویینزلند" و همکارانش در این مطالعه به بررسی این فرضیه پرداختند که بروز ملانوم در ناحیه سر و گردن نشانگر آن است که فرد مبتلا بیشتر در معرض آفتاب قرار گرفته است.
در این آزمایش محققان ۱۵۴بیمار مبتلا به ملانوم در ناحیه بالاتنه، ۷۶ بیمار مبتلا به ملانوم در ناحیه سر و گردن و ۷۶بیمار مبتلا به "لنتیگو مالیگنا" lentigo maligna(نوعی خال که متمایل به سرطانی شدن است) یا ملانوم لنتیگو الام ام ( ،lentigo maligns melanoma (LMMشکلی از این بیماری که کندترین رشد را دارد را با هم مقایسه کردند.
در این آزمایش بیماران مبتلا به ملانوم الام ام LMMبه عنون گروه مرجع تعیین شدند.
مبتلایان به ملانوم سر و گردن بیشتر از دو برابر ملانوم بالاتنه در معرض تابش آفتاب بودهاند. مبتلایان به ملانوم سروگردن همچنین سه برابر مبتلایان ملانوم بالاتنه در محیط کار در معرض نور آفتاب قرار داشتهاند.
وایتمن و همکارانش نتیجه گرفتند که ملانوم در ناحیه سر و گردن با قرار گرفتن طولانی مدت در معرض تابش نور خورشید ارتباط دارد. این در حالی است که ملانوم بالاتنه با الگوهای متناوب قرار گرفتن در معرض تابش نور خورشید ارتباط دارد که این موضوع موید فرضیههایی است که میگوید انواع ملانوم از طرق گوناگونی بروز میکند.
مشروح این مطالعه را میتوانید در شماره اول ژوئیه ،۲۰۰۶مجله " "Journal of Clinical Oncologyبخوانید.
---> سرطان پوست.آفتاب.ایرنا.
