یک مطالعه جدید نشان می‌دهد، جنین زنان بارداری که تحت تنش‌های شدید قرار دارند در نیمه دوران بارداری کوچکتر از جنین مادران بارداری است که مضطرب نیستند.

به گزارش سرویس خبرهای بهداشتی رویترز از نیویورک، دکتر "میگوئل دیه‌گو" از "دانشکده‌پزشکی میامی" و همکارانش در گزارشی که در مجله پزشکی "پزشکی روان تنی" منتشر شده است، نوشتند: "به نظر می‌رسد کورتیزول -- هورمونی که غده فوق کلیوی آن را در زمان تنش آزاد می‌کند -- عامل کوچکی جنین‌ها باشد."
دیاگو گفت: "زنانیکه به افسردگی بالینی و یا تشویش و نگرانی مبتلا هستند و یا تحت تنش شدید قرار دارند باید به دنبال درمان‌های پزشکی‌باشند." درحالیکه مدرکی وجود دارد که نشان می‌دهد میان تنش‌های مادر و تولد پیش از موقع جنین و همچنین وزن کم جنین در زمان تولد ارتباط وجود دارد، اما تاکنون هیچ مطالعه‌ای به بررسی چگونگی تاثیر تنش در دوران بارداری روی جنین، انجام نشده بود.

برای بررسی این موضوع، دیه گو و گروه تحقیقاتی وی ‪ ۹۸‬زن باردار را که در هفته‌های بین شانزدهم و بیست و نهم بارداری بسر می‌بردند، سونوگرافی کردند، سطح هورمون آنان را ثبت کردند و سپس برای ارزیابی سطح تنش و اضطراب آنان، از آنها خواستند پرسشنامه‌هایی را پر کنند.

در این مطالعه دیده شد هر چه سطح جر و بحث، افسردگی و اضطراب یک زن در روز بیشتر باشد جنین وی کوچکتر خواهد بود.

تحلیل‌های آماری نشان داد که سطح بالاتر کورتیزول با سطح بالاتر تنش و وزن نسبی کمتر جنین ارتباط مستقیم دارد.

با این وجود دیه‌گو متذکر شد، هنوز درباره بی‌خطر بودن مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران بارداری اختلاف نظر وجود دارد.

وی افزود: روان درمانی و یا حمایت بیشتر اجتماعی می‌تواند از راه‌های دیگر کمک به زنانی باشد که در دوران بارداری با اضطراب و نگرانی مواجه می‌شوند.

این مطالعه در شماره سپتامبر- اکتبر ‪ ۲۰۰۶‬مجله "پزشکی روان تنی" (‪ (Psychosomatic Medicine‬چاپ شده است.