پژوهشگران در یکی از نخستین تحقیقات انجام شده بر روی رابطه رژیم غذایی و بروز آسیب‌های مغزی دریافتند، افراد مسنی که میزان بیشتری کلسیم و ویتامین دی دریافت کرده‌اند، به مراتب بیشتر از دیگران در خطر آسیب‌های مغزی در نواحی ادراکی قرار دارند.

به گزارش پایگاه اینترنتی رویترز، دکتر "مارتا ای. پاین" از دانشگاه دوک در دورهام ایالت کارولینای شمالی آمریکا گفت یافته‌های این گروه تحقیقاتی در زمینه آسیب‌های مغزی و میزان مصرف کلسیم و ویتامین دی، سوالاتی را در زمینه اثر منفی مصرف زیاد این مواد مطرح کرده است.

در سالهای اخیر مصرف زیاد کلسیم و ویتامین دی به عنوان راهی برای پیشگیری از بروز پوکی استخوان در سنین پیری رواج یافته است.

وی افزود نگرانی عمده آن است که مقداری از این کلسیم اضافی به جای آن که به استخوانها برود در دیواره رگهای خونی جا بگیرد.

این امر برای افرادی که مبتلا به بیماری‌های کلیوی هستند به یک مشکل خاص عمده تبدیل خواهد شد زیرا دفع کلسیم به کلیه‌ها آسیب می‌رساند.

این گروه تحقیقاتی میزان مصرف کلسیم و ویتامین دی را با استفاده از اسکن مغزی ‪ MRI‬در ‪ ۲۳۲‬زن و مرد مسن مورد بررسی قرار دادند.

اگر چه همه افراد مورد بررسی، به درجات متفاوت دچار آسیب‌های مغزی بودند اما این آسیب‌ها در افرادی که میزان بیشتری کلسیم و ویتامین دی دریافت می‌کردند چشمگیرتر بود.

وجود این ارتباط در دو "مدل چند متغیری" جدا از هم با در نظر گرفتن سن، فشار خون بالا، دیابت، بیماری قلبی و افسردگی، همچنان بالا بود.

در یک مدل که شامل کلسیم و ویتامین دی بود، فقط ویتامین دی با میزان آسیب مغزی ارتباط مثبت چشمگیری داشت.

وی افزود نمی‌توان نتیجه گرفت که از بین کلسیم یا ویتامین دی کدام یک موجب آسیب‌های مغزی می‌شود، بااین حال گمان می‌رود از آنجا که کلسیم در رگهای خونی رسوب می‌کند آهکی شدن رگها عامل بروز اسیب مغزی باشد.

وی تاکید کرد برای پی بردن به اینکه در درازمدت ویتامین دی یا کلسیم کدام یک منجر به آهکی شدن رگها و آسیب‌های مغزی می‌شود، انجام یک مطالعه عمقی تاکید کرد.

نتایج این تحقیقات در نشست انجمن تغذیه آمریکا ، در چارچوب اجلاس بیولوژی تجربی ‪ ۲۰۰۷‬در واشنگتن دی سی است منتشر شده است.