سایت جامع علوم رادیولوژی ایران



استفاده بیش از حد از ضدآفتابهای شیمیایی منجر به سرطان

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب PDF

« نور خورشید از تعدادی اشعه که طول موج‌های متعدد دارند تشکیل شده که شامل UVA، UVB ، UVC هستند که هر کدام از این طول موجها زمانی که روی پوست می‌خورند عوارض و ضایعاتی ایجاد می‌کنند.»

دکتر عنایت اله سلیمی، داروساز و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران ‌- منطقه خوزستان - اظهارکرد: « معمول‌ترین عارضه‌ای که نور آفتاب ایجاد می‌کند، آفتاب سوختگی (sun burne) است که منجر به قرمزی و یا اریتم پوست می‌شود.»

وی افزود :« معمولا اگر فردی 15 دقیقه بدون استفاده کردن از کرم ضد آفتاب در آفتاب بایستد پوستش دچار سوختگی می‌شود که البته در افراد با پوست روشن‌تر و ملانین کمتر این سوختگی در مدت زمان کوتاهتری اتفاق می‌افتد.»

سلیمی با اشاره به این که آفتاب سوختگی در مناطق سردسیر و برفی هم اتفاق می‌افتد، یادآور شد:« در مناطق برفی به دلیل اینکه نورآفتاب از سطح برف به پوست فرد منعکس می‌شود، آفتاب سوختگی ایجاد می شود.»

این داروساز با بیان این که افراد از لحاظ نوع پوست به شش گروه تقسیم می‌شوند، توضیح داد: « افرادی که پوست آنها در گروه یک تا سه‌تقسیم‌بندی می‌شود، ‌افرادی هستند که پوستی روشن‌تر و دارای ملانین کمتر و حساس‌تر دارند.»

سلیمی تصریح کرد: « خوزستانی‌ها و کلا جنوبی‌ها جزو تیپ چهارپوستی (سبزه) هستند و کمتر دچار آفتاب سوختگی می‌شوند و گروه شش سیاه پوستان و مردمان آفریقایی‌اند که معمولا نسبت به اشعه آفتاب مقاوم‌ترند.»

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز خاطرنشان کرد: « استفاده از کرم ضدآفتاب در افرادی که در گروه یک قرارمی گیرند بیشتر نیاز است و به ترتیب این نیاز از گروه یک به شش کمتر می‌شود.»

این داروساز یادآور شد:« در خود بدن یکسری فاکتورهای حفاظتی از جمله ملانین (رنگدانه‌های پوست) به منظور جذب و ممانعت از ارسال اشعه به سطوح عمقی‌تر پوست وجود دارد.»

وی افزود:« لایه‌های شاخی نیز از جمله مکانیسم‌های دفاعی پوست در برابر اشعه‌های آفتاب است و موادی که باعث از بین رفتن لایه‌های شاخی می‌شوند منجر به حساس‌تر شدن پوست به اشعه آفتاب می‌شوند.»

سلیمی با اشاره به این که فاکتورهای ژنتیکی نیز در حفاظت از پوست نقش دارند، متذکر شد:« ضد آفتاب به موادی اطلاق می‌شود که مانع از ارسال اشعه UV روی سطح پوست به مناطق عمقی‌تر می‌شود.»

این داروساز با اشاره به این که ضد آفتابها به طور شایع به دو گروه فیزیکی و شیمیایی تقسیم‌بندی می‌شوند خاطرنشان کرد:« ضد آفتابهایی که باعث انعکاس اشعه آفتاب و پراکنده شدن اشعه آفتاب می‌شوند، ضد آفتاب‌های فیزیکی‌اند که از جمله آنها می‌توان به تیتانیوم دی اکسید و زینک اکساید اشاره کرد.»

سلیمی افزود:« ضد آفتابهای شیمیایی حاوی ترکیباتی‌ هستند که زمانی که روی پوست استفاده می‌شوند در درون سلولهای شاخی قرار می‌گیرند و اشعه را جذب و با جذب آن مانع از ارسال آن به لایه‌های زیرین و ایجاد آفتاب سوختگی می‌شوند.»

این داروساز اظهارکرد: «‌ضد آفتابهای شیمیایی را نیم تا یک ساعت قبل از خروج از منزل باید بکار برد تا بتوانند بین سلولهای شاخی قرار گیرند و اشعه آفتاب را جذب کنند.»

وی تصریح کرد:« معمولا ضد آفتابهای شیمیایی SPF بیشتری را ایجاد می‌کنند اما ضد آفتاب‌های فیزیکی قدرت حفاظتی کمتری دارند منتهی از عوارض ضد آفتابهای فیزیکی خشکی پوست است.»

سلیمی خاطرنشان کرد:« در صورت استفاده بیش از حد ضد آفتابهای شیمیایی آنها منجر به بروز التهابات و سرطانهای پوستی می‌شوند.

افزودن دیدگاه


کد امنیتی
تصویر جدید