عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی یزد با بیان این که بیماری‌های قارچی یکی از بیماری‌های شایع پوست به خصوص در فصول گرم سال است، گفت: پوشیدن لباس آزاد و خشک و همچنین شست‌وشوی مکرر پوست از بروز این بیماری‌ها پیشگیری می‌کند.

دکتر پریچهر کفایی در گفت‌وگو با خبرنگار «بهداشت و درمان» ایسنا - منطقه یزد - اظهار کرد: بیماری‌های قارچی از بیماری‌های شایع پوست به خصوص در نواحی چین‌دار بدن محسوب می‌شود که در فصول گرم سال شایع‌تراست.

وی با بیان این که عفونت‌های قارچی در صورت مهیا بودن شرایط مناسب بر روی پوست شروع به رشد و تکثیر و نیز ایجاد بیماری می‌کند، افزود: گرما و رطوبت بالا، صدمه و ضایعه در لایه شاخی و یا سطحی پوست، اختلال سیستم ایمنی بدن، سن بالا، حاملگی، قاعدگی، مصرف آنتی بیوتیک‌ها و همچنین مصرف قرص‌های ضد بارداری می‌توانند شرایط مناسبی جهت رشد و تکثیر قارچ‌های پوستی را فراهم کنند.

وی تصریح کرد: بیماری‌های قارچی پوست به سه دسته عفونت‌های کاندیدیائی، عفونت‌های درماتوفیتی و عفونت‌های قارچی چند رنگ یا پیتریازین ورسیکالر(p.v)، طبقه‌بندی می‌شوند.

دکتر کفایی ابراز کرد: در عفونت‌های کاندیدیائی یک مخمر بیضی شکل به نام کاندیدا بر روی بوجود می‌آید، که به طور معمول در 80 درصد موارد در دستگاه گوارش، دهان و واژن دیده می‌شود.

وی افزود: عفونت‌های درماتوفیتی معروف به بیماری‌ کچلی، با رشد قارچ‌ در بافت مرده پوست مثل ناخن، مو و لایه شاخی پوست بوجود می‌آیند، که براساس نواحی مبتلا شده‌ از جمله ران، صورت، دست، پا و تنه نامگذاری می‌شوند. در این میان کچلی‌های پا و کشاله ران از شایع‌ترین این نوع عفونت‌ها هستند که ارتباط مستقیمی با گرما و رطوبت و استفاده از کفش و لباس‌های تنگ دارند.

این متخصص پوست ضمن بیان این مطلب که عفونت‌های پیتریازین ورسیکالر(p.v) نوع دیگری از عفونت‌های قارچی هستند، بیان کرد: این عفونت قارچی مزمن غالباً بدون بروزعلایم پوستی، در دوران بلوغ و نیز فصول گرم و در نواحی جغرافیایی مرطوب، شایع‌تر است.

دکتر کفایی افزود: عفونت‌های p.v به صورت لکه‌های قهوه‌ای، سفید و یا صورتی به همراه پوسته‌های پودری شکل معمولاً تنه و قسمت‌های فوقانی شانه را مبتلا می‌کند و در اثر گرما و رطوبت پررنگ‌تر و واضح‌تر می‌شوند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی یزد در پایان یادآور شد: بیماری‌های قارچی در صورت شست‌وشوی مکرر پوست، پوشیدن لباس‌های آزاد و خشک و با استفاده از داروهای موضعی یا خوراکی ضد قارچی تحت نظر متخصص پوست قابل درمان و پیشگیری هستند.