سازمان جهانی بهداشت ( WHO ) تخمین زد که در جوامع در حال توسعه بیش از 50% تجهیزات پزشکی در زمان معین با توجه به کارآیی هایشان غیر قابل استفاده اند.

در برخی بیمارستانها بیش از 80% تجهیزات پزشکی غیر عملی هستند و در اتاقهای بیماران و یا راهروها انبار شده اند. این شرایط منجر به غفلت از بیماران و افزایش خطر آسیب پذیری آنها و کارکنان است. علاوه بر آن, زمان و منابع برای هزینه های خرید و نیروی متخصص تلف می شود و نیاز به تجهیزات پزشکی که مورد مصرف هستند و بدلیل کمبود آموزش کاربران در حد توانشان مورد  استفاده قرار نمی گیرند, دو برابر می گردد.

بی تجربگی کاربران و کمبود توان تغییر و مراقبت, عمر تجهیزات را پائین می آورد و  دسترسی به مراقبتهای پزشکی حیاتی برای بخشهای آسیب پذیر جامعه را محدود می کند. سازمان حمایت بین المللی ( IA ) که یک سازمان توسعه یافته بر پایه آسودگی متمرکز بر سلامتی است, راه حل این مشکل را یادگیری تکنیک های پزشکی در کشورهای پیشرفته تا 1998 بیان کرده است. از طریق برنامه یادگیری تجهیزات پزشکی ( MET ), 337 کارآموز در 15 کشور در حداقل 4 هفته به یادگیری الکترونیکی دستگاه ها, دانش عمومی و رفع مشکلات تجهیزات پزشکی دست یافتند. برنامه MET سازمان حمایت جهانی به صورت داوطلبانه همکاری و کمک بزرگی به بیمارستانها در پیشرفت جهانی برای حمایت از کاربران و مهندسین تجهیزات پزشکی انجام داد.